آنهایی که مانند من به خدمت مقدس سربازی رفته باشند ،یافتن جواب این سؤال برایشان بسیار آسان است؛سربازان:کسانی که در بهترین روزهای زندگی خویش از جان و آسایش خویش برای برای اسلام و وطن عزیزی که در آن زندگی می کنند،هزینه می کنند و کسی قدر آنها را نمی داند!
نگاهی گذرا بر تفکر حاکم بر جامعه ،در مورد این قشر،حقایقی تلخ را بازگو می نماید که گاه خطور آن به ذهن نیز باعث رنجش خاطر می شود....
از آنجا که در کشور ما از این دوره به دوره اجباری که با حقوقی بسیار ناچیز سپری می شود ؛یاد می کنند و مسئولیثتهایی که در یگانهای خدمتی به افراد واگذار می شود بسیار مهم و طاقت فرسا می باشدولی درازاء کاری که صورت می کیرد نتیجه ای در خور توجه برای سربازان حاصل نمی شود،درعوض جامعه با نگاهی همراه با ترحم به آنهامی نگرد ومدام با دلداری دادن ، تمام شدن این دوره را برای آنها آرزو می کند.
از طرف دیگر خانواده ها فرزندان خود را با هزاران امید وآرزو روانه خدمت سربازی می کنند و می خواهند بالندگی فرزندان خود را در این لباس ببینند وواقعا نمی دانند که فرزند آنها بعضا به انجام چه کارهایی به اجبار یا اکراه تن می دهد و چگونه ایام را سپری می سازد.
این امر در میان سربازانی که دارای تحصیلات عالی ودانشگاهی هستند یشتر دیده می شود. آنها اغلب در جایگاه هایی نامرتبط با رشه تحصیلی خود مشغول به فعالیت می شوند و با دیدن شرایط موجود در یگانهای محل خدمت خود، که به افرادی با تحصیلات کمتر وفارغ از تخصص و -- فقط به خاطر رسمی بودن - بهایی صد جندان را می دهند،بویی از بی عدالتی را استشمام می کند که در قانونی ستبر فقط اطاعت از آن را جستجومی کند.
در کالبد شکافی این موضوع پرداختن به نوع پوشش از جایگاهی خاص برخوردار است. لباس فورم سربازان همواره رنچش خاطر آنان را فراهم نموده است،لباسی که آنها می پوشند از پارچه ای نامناسب و در طرح و رنگی نامطلوب ارائه می گردد وگویی تمام دردهای جامه با خود به همراه دارد.
با وجو اینکه از سربازان در انجام تمام امور جاری در یگان ها استفاده می شود و آنها فعالیتی معادل و گاه بیشتر( در بعضی موارد) از نیرو های رسمی،انجام می دهند ولی به لحاظ معیشتی درجایگاهی پایین تر از تمام اقشار جامعه بسر می برند وبا تمام وجود تمام شدن این دوران و پایان بی عدالتی موجود که علت آن را نیز نمی داند،خواستارند.
باید به وسیله دستگا های فرهنگ ساز جامعه اعم از مدرسه ، دانشگاه رسانه های صوتی وتصویری،مطبوعات و... تدابیری اندیشید ه شود که نسبت به سزبازان و جوانانی که بهترین دقایق عمر خویش را صرف خدمت به آب و خاک کشور خویش می کنند،با نگاهی متفاوت نگریسته شود ، از آنها در قسمتهای کار آمد و با توجه به تخصص آنها استفاده شود و در آمدی متناسب با فعالیت وعملکردی که انجام می دهند؛دریافت دارند.
باد افراد جامعه با دیدن سربازان در چامعه اقتدار و سربلندی مرز وبوم خویش را به یاد آرند و بودن در لباس آنها را آرزوکنند.
اگر از این دوره های 20 ماهه که سرمایه های این مرزوم در اختیار یگانها ی نظامی قرار می گیرند،به نحومطلوب استفاده شود،پویایی و بالندگی را برای ایران اسلامی به همراه خواهد داشت.
پس باید با افتخار بر زبان جاری کنیم که سرباز وطن روزت مبارک باد.
