این روزها هم و غم دولت اجرا کردن برنامه ای است که از آن به طرح تحول اقتصادی یاد می شود.مردم - به علت ضعف اطلاع رسانی – فرم هایی را – بدون آگاهی - پر می کنند و مدام از هم می پرسند که با پرکردن فرم ها یا پر نکردن آن جه اتفاقی رخ می دهد؟آیا قرار است در آینده وضعیت اقتصادی بهتری داشته باشیم یا باید خود را برای روزهای از این بدتر نیز آماده کنیم ؟ و هزاران اما و اگر دیگر که با خود نا امنی روانی را برای خانوده ها به همراه خواهد داشت.
حذف کردن یارانه ها از سبد خانوار با خود چه تبعاتی را به همراه خواهد داشت؟چرا بعضی از افراد فرمها را پر نمی کنند و به آن اعتماد ندارند،چرا بعضی اطلاعات غلط و شبهه آلود می دهند و قرار است با این اطلاعات که هر کس با تفسیر خود از تبعات حاصل از طرح می دهد؛چه تحولی برای اقتصاد دارای بیماری مضمن کشور رخ دهد؟
بعضی ها بر این باورند: که قبل از پیاده شدن این طرح باید در جامعه بستر هایی از لحاظ فرهنگی ،اجتماعی و اقتصادی فرهم می شد – که متاسفانه این کار نشده است – و آنگاه این طرح عملی
می گردید! و عده ای دیگر در توانمندی اجرا شدن این طرح از طریق دولت کنونی شک دارند و از بی برنامگی و شتابزدگی دولت نهم سخن می گویند و البته آنان که در بدنه دولت جای دارند؛آن را راه نجات ایرانیان معرفی می کتند.
آنچه واضح و روشن می نماید، وجود انبوه قشرهای ضعیف دارای درآمد بسیار کم در جامعه است که با لرزش آبی زندگی خود را متحول می بینند و تحولاتی که در جامعه رخ می دهد و بعضا با بی برنامگی و عدم مسئولیت پذیری همراه است؛ زندگی آنها را به ورطه نابودی می کشاند و این بسیار دردناک و البته تامل برانگیز است.
