یه لحظه! یه لحظه ناب! شاید با نگاه کردن به یه عکس آغاز بشه،یا یه آیه، یه تردید،یه موسیقی،یه جمله، و یا حتی به کلمه .
خدا آدم منتقد رو دوست داره، خدا آدمی رو که به راحتی چیزی رو نمی پذیره خیلی دوست داره،چون برای انتقاد مجبور می شیم که فکر کنیم، مجبور می شیم که شک کنیم،مجبور می شیم به دلمون گوش کنیم. بیشترین نقدهارو متوجه خودمون کنیم، ضعفهامون رو بشناسیم و بدونیم که ضعفهامون یه خلاء که باید پُرش کنیم نه برامون پُر کنن،اونهارو باید با اهداف مثبت و مشخص و واضح پر کنیم،گاهی ترمیم فقط یه ضعف آنچنان نیرویی به ما میده که به لحظه ناب! می رسیم،جمله زیبایی از رهبر معنوی "هند" گاندی یادم اومد که اون رو برای یکی از عزیزانم فرستاده بودم "اگر بتونیم شهوت کردار، شهوت گفتار و شهوت پندار رو به حد تعادل برسونیم به نیروی بیکران! می رسیم". نیروی بیکران! ما در سایه این نیرو می تونیم شاد باشیم ،می تونیم خودمون باشیم،می تونیم به خودمون و به همسایه هامون محبت کنیم. می تونیم با صدای آروم به خودمون بگیم ما هم صدای گربه کوچولوی حیاط مون رو که برای نان! نه برای نام اومده بشنویم. به خودمون بگیم که آرزوی صداقت دیگه رو دلمون نمی مونه و می تونیم سیاهی رو از تو خونمون(وبلاگمون)برداریم و به جاش یه عکس زیبا از صبح و صلح و صفا و صمیمیت بگذاریم، و گله ای رو که داریم به معنای واقعی کلمه برای نشون دادن احسن باشه و باعث بشه بیدار و آگاه برامون کف بزنن و صداشون نه کلمه شون تو این دهکده جهانی مک لوهان بپیچه!
