با آنکه ۱۵ سال بیشتر از شروع ژورنالیسم چندرسانه ای ( روزنامه نگاری اینترنتی ) با نسخه الکترونیکی واشنگتن پست نمی گذرد ، به نظر می رسد عرصه بر روزنامه نگاری کاغذی هر روز تنگ تر خواهد شد . در مقابل این تحولات دو رویکرد وجود دارد : یکی رویکردی است که به تحولات جدید نگاهی منفی دارد و فرهنگ مکتوب را به دلیل داشتن امکان بازخوانی و در نتیجه کمک به تفکر انتقادی ترجیح می دهد . رویکرد دیگر نیز به سازگار شدن با این تحولات اعتقاد دارد . پس با این حساب برای اینکه در عرصه خبر و اطلاع رسانی حرفی برای گفتن داشته باشیم ، چاره ای جز همگامی و همراهی با این تحولات نخواهیم داشت . از نگاهی کاربردی به این جریان نیز می توانیم با استفاده از فناوری چندرسانه ای مانند اینترنت و نگاهی محدودتر از طریق ژورنالیسم چندرسانه ای ، بسیاری از مشکلات اقتصادی ، اجتماعی فرهنگی و آموزشی را برطرف کنیم . برای مثال در عرصه آموزشی دانشجویان ایرانی در حفظ جزئیات بسیار کوشا هستند ولی در جایی که بایستی بحث و گفتگو کنند و بپرسند ، جسارت آن را ندارند . آنها بیشتر گفتاری هستند و علاقه ای به نوشتن و کارهای گروهی ندارند . با این حال وقتی آنها از طریق مثلا وبلاگ های گروهی وارد دنیای چندرسانه ای شوند مجبور می شوند درباره یک مطلب یا خبر ، نظر شخصی بدهند ، بنویسند و حتی این می تواند منجر به تعامل گروهی شود .
