ارتباطات جمعی

تا چه حد طرفدار دیدن شوهای تصویری هستید ، چطور اوقات فراغت خود را پر می کنید . برای استفاده از یک خوراک رسانه ای چی براتون بیشتر اهمیت داره : باید و نبایدهای مذهبی تون ،اینکه دور و بریها چطور به شما نگاه می کنند، چطور  در موردتون قضاوت می کنند ، فکر می کنند شما روشنفکرید یا هرهری مذهب ، گمراهید یا اهل سعادت یا نه جدای استفاده از کدام رسانه و کدام خوراک به این می اندیشید که چه برنامه ای را برای بر طرف شدن کدام یک از خواسته هاتون استفاده می کنید،اصلا اطرافیان براتون مهم نیستند وخیلی چیزهای دیگه….

موضوعی که قصد دارم در این مطلب بدان بپردازم انسانی است که اسیر ساخته دست خویش شده ؛ او که تکنولوژیهای نوین بصری را خلق کرد تا بیشتر به تعالی دست پیدا کند ،اکنون بدون آنکه متوجه باشد مسخ آن گردیده است و بی محابا در پی هر خواسته از او مدد می جوید.   

همانطور که از نظر سوروکین ایدئولوژی، محور ارزیابی حرکت جوامع انسانی است، یا از دیدگاه مارکس، اقتصاد و پدیده های مادی تاریخ، محور حرکت تاریخی جوامع بشری شمرده می شود یا به نظر فروید، ناخودآگاه و کشف آن هدف غایی و مدار اندیشه متفکر است، بسیاری از اندیشمندان عصر ما، ارتباط را مدار اندیشه خود می دانند.

در این مطلب بر آنیم تا جامعه ای ارتباط محور را از دید صاحبنظران ارتباطی مورد بررسی قرار داده و پیرامون آن به کند و کاو بپردازیم.از ميان صاحبنظرانی که بیش از دیگران در این عرصه به خودنمایی پرداخته اند می توان به متفکرانی چون مک‌لوهان، دیوید رایزمن و فردیناندو تونیس اشاره كرد که هر یک به گونه ای ارتباط را منشاء دگرگونی جامعه قلمداد کرده اند.

توي اين چند روز كه كنكوري ها بايد انتخاب رشته كنند ٬من به اين فكر مي كنم كه چند روزنامه نگار بالقوه الان دارند توي دفترچه ي انتخاب رشته٬ بين رشته هاي فني ٬علوم پايه يا رشته هاي تجربي دست و پا مي زنند تا برگه شون رو پر كنند .چند تا موسيقي دان ٬ نقاش ٬ گرافيست ٬ عكاس ٬ باستان شناس ٬ اقتصاد دان ٬بازارياب ٬ كارشناس آمار و..... الان دارند به پزشك شدن يا مهندس شدن فكر مي كنند و چند سال ديگه مي فهمند كه اشتباه كردند٬ كه هرچي هم كه موفق بشند ٬ با زهم چيزي توي دلشون هست كه اجازه نمي ده آرامش داشته باشند ٬كه يه جاي كار اشتباهه ...راستي كي اينو توي مغز ما كرده كه اين رشته ها درآمد ندارند و تا جايي اين فكر رو كرديم كه جامعه داره از وجود اين همه موسيقي دان و شاعر و نويسنده و روزنامه نگار و بازيگر و كارگردان و هنرمند و .. كه جامه مهندسي و دكتري و رشته هاي نامرتبط ديگه رو تنشون كردند منفجر مي شه .آدمايي كه  نه مي تونند به كار دل ببندند و نه مي توونند از زندگي اي كه تحت تاثير نگرش غالب جامعه ساختند لذت ببرند .

كي باعث شد ما باور كنيم رشته ي انساني براي تنبل هاست و رشته ي هنر براي بي بند و بار هاست و البته پول دار ها .

با آنکه ۱۵ سال بیشتر از شروع ژورنالیسم چندرسانه ای ( روزنامه نگاری اینترنتی ) با نسخه الکترونیکی واشنگتن پست نمی گذرد ، به نظر می رسد عرصه بر  روزنامه نگاری کاغذی هر روز تنگ تر خواهد شد . در مقابل این تحولات دو رویکرد وجود دارد : یکی رویکردی است که به تحولات جدید نگاهی منفی دارد و فرهنگ مکتوب را به دلیل داشتن امکان بازخوانی و در نتیجه کمک به تفکر انتقادی ترجیح می دهد .  رویکرد دیگر نیز به سازگار شدن با این تحولات اعتقاد دارد . پس با این حساب برای اینکه در عرصه خبر و اطلاع رسانی حرفی برای گفتن داشته باشیم  ، چاره ای جز همگامی و همراهی با این تحولات نخواهیم داشت . از نگاهی کاربردی به این جریان نیز می توانیم با استفاده از فناوری چندرسانه ای مانند اینترنت و نگاهی محدودتر از طریق ژورنالیسم چندرسانه ای  ، بسیاری از مشکلات اقتصادی ، اجتماعی فرهنگی و آموزشی را برطرف کنیم . برای مثال در عرصه آموزشی دانشجویان ایرانی در حفظ جزئیات بسیار کوشا هستند ولی در جایی که بایستی بحث و گفتگو کنند و بپرسند ، جسارت آن را ندارند . آنها بیشتر گفتاری هستند و علاقه ای به نوشتن و کارهای گروهی ندارند . با این حال وقتی آنها از طریق مثلا وبلاگ های گروهی وارد دنیای چندرسانه ای شوند مجبور می شوند درباره یک مطلب یا خبر  ، نظر شخصی بدهند ، بنویسند و حتی  این می تواند منجر به تعامل گروهی شود .

دیدگاه انتشاراتی های مختلف نسبت به یک نقاشی در کتاب زبان انگليسي interchange 3 :

انتشارات بهشيد :       

 نام انتشارات در كتاب قيد نشده است :

انتشارات برهمن :

پي نوشت : در عصر انقلاب ارتباطات ، خنده داره كه پيچيدگي و فهم مخاطب رو تا اين حد دست كم  بگيريم .

تا حالا از خودتون پرسیدید که نظریه های جامعه شناسی موجودچه انهایی که تاریخ مصرفشون گذشته و چه آنهایی که فکر میشه هنوز محلی از اعتنا دارند ، چطور می توانند دنیای ارتباطی را که ما آدمها برای خودمون به وجود آوردیم ترسیم کنند. پناه بردن انسانها به کامپیوترها و غرق شدنشون در شاهراههای ارتباطی ، کم رنگ شدن نهاد خانواده ، کم رنگ شدن ارتباطهای چهره به چهره ، وقت نداشتن انسانها برای هم و خیلی چیز های دیگر که هر کدام مبنای یک نظریه بودند و حالا خودشان را حل شده در مسئله ای بزرگتر می بینند! راستی چطور باید به تحلیل قضایا پرداخت؟ باید همه چیز را رو به تکامل و پیشرفت دید یا رو به سقوط و اضمحلال ؟باید به سیر تحولات خوشبینانه نگاه کرد یا بدبینانه؟ برای رسیدن به هدفم دو جامعه شناس را مورد بررسی قرار خواهم داد ؛ ابتدا با اسپنسر و چگونگی نگریستن او به تحولات اجتماعی شروع می کنم و مطلبم را با نظرات سوروکین ادامه خواهم داد و بعد هم به بررسی شرایط موجود خواهم پرداخت.

ژورناليسم وبلاگي پديده اي جديد و قابل توجه در عرصه مجازي است . عرصه اي نوظهور و خيره كننده كه توانست تا حد زيادي ، توان "غيرحرفه اي" اي هاي خبري را در تامين بخش هاي پوشيده اخبار و همچنين جزئيات سهوا مغفول مانده يا دسترسي ناپذير وقايع را به رخ "حرفه اي " هاي خبري بكشد .

در جنگ كوتاه مدت آمريكا با رژيم صدام در عراق كه منجر به اشغال درازمدت اثين سرزمين شده است ، در شرايط نامساعد خبري كه اشغالگران به وجود آوردند ( اجازه ندادن به حضور اهالي مستقل رسانه تا اخبار مربوط به رويدادهاي عراق را مخابره كنند ) ، تيزهوشي و ابتكار تعدادي از افراد و همچنين امكان استفاده از فضاي "مرزشكن" اينترنت ، به آنها اجازه داد تا از صفحات وب براي ارسال ناديده ها و ناگفته ها به سراسر جهان استفاده كنند .